Jak obliczyć zaliczkę na podatek dochodowy? (3) – jak rozliczyć stratę

Strata to sytuacja, kiedy nasze wydatki są wyższe niż przychody. Podobnie jest także w przypadku straty z działalności gospodarczej – stratę mamy kiedy nasze koszty podatkowe są wyższe niż przychody.

Będąc stratnym nie osiągamy dochodu z tego źródła i nie wystąpi zaliczka na podatek dochodowy z działalności gospodarczej.  Jeden uciążliwy obowiązek mniej.

Co jednak w sytuacji kiedy mamy już konkretne dochody, które grożą obowiązkiem odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy? Przede wszystkim należy pamiętać, że wartości na podstawie których obliczamy zaliczkę są roczne.To znaczy że gorsze pierwsze miesiące danego roku wpłyną nam na niższy podatek dochodowy obecnie lub jego brak w następnych dobrych miesiącach,  niż mogłyby na to wskazywać nasze bieżące dochody.

Może się również zdarzyć sytuacja najmniej przyjemna, czyli kończymy rok stratą z działalności i załącznik pit-b do zeznania pokazuje stratę. A w kolejnym roku lub może jeszcze następnym zaczynamy zarabiać. Ustawa pozwala nam na zmniejszenie płatności zaliczki/podatku rocznego, bo możemy uwzględnić przy jej liczeniu także straty z lat ubiegłych – nie tylko tegoroczne wartości. Jak więc wygląda zmniejszenie zaliczki na podatek dochodowy o stratę?

Możliwość uwzględnienia zaliczki jest prawem, nie obowiązkiem (art. 9 ust 3 ustawy pdof). Nikt na nas nie naśle wrednych urzędników tylko dlatego, że skorzystaliśmy z ustawowej możliwości, skorzystaliśmy w części lub nie skorzystaliśmy w ogóle. Albo mix którychkolwiek z nich – co też jest możliwe ;)

Mamy dwie naczelne zasady, które trzeba stosować łącznie.

1. Stratę można odliczyć w następnych 5 latach po roku, w którym ją wykazaliśmy.

Stratę osiągniętą w 2007 roku możemy więc rozliczać w latach 2008, 2009, 2010, 2011, 2012. Dochód do opodatkowania w 2008-2012 możemy pomniejszać o stratę z 2007. Jeśli nie skorzystaliśmy z odliczenia przez 5 lat, później już nie możemy.

Pierwszy przykład – strata w jednym roku. Mamy stratę w 2007, 2008 a od 2009 mamy już dochody.

Stratę z 2007 rozliczymy z dochodów z lat 2009-2012, stratę z 2008 z dochodów z lat 2009-2013. Następujący po 2007 rok 2008 jest więc niejako bezużyteczny. Straty o stratę nie pomniejszymy. Tylko dochód można pomniejszyć o stratę.

Drugi przykład – strata w dwóch latach (niesąsiadujących).

Mamy stratę w 2007, dochód w 2008, stratę znów w 2009, od 2010 dochód.

Stratę z 2007 rozliczymy z dochodem z 2008, 2010, 2011, 2012. Mamy tylko 4 lata, 1 rok nam wypada.

Stratę z 2009 rozliczymy z dochodami z 2010, 2011, 2012, 2013, 2014.

Co więcej nic nie stoi na przeszkodzie, by w roku 2010 rozliczać straty z 2007 i 2009 łącznie, podobnie łącznie można rozliczać straty w 2011 i 2012. W 2013 będziemy mogli rozliczyć już tylko stratę z 2009, w 2013 straty z 2007 już nie rozliczymy – możemy rozliczyć tylko do dochodów do końca 2012.

2. Wysokość odliczenia straty w jednym roku nie może być wyższa niż 50% kwoty straty.

Ustawodawca zapisał górny limit odliczenia straty w jednym roku, to 50% kwoty straty. W praktyce oznacza to jedno – aby rozliczyć całą stratę, potrzebujemy co najmniej dwóch lat dochodów!

Stratę z 2007 najszybciej rozliczymy z dochodami z 2008 i 2009, w każdym roku nie więcej niż 50% kwoty straty.

Ale równie dobrze możemy rozliczyć sobie 30% w 2008, 0% w 2009 (bo tak nam się podoba), w 2010 mamy kolejną stratę więc nie ma od czego odjąć, w 2011 znów jest dochód i odliczamy np. 50%, a na 2012 resztę.

Nikt nam nie każe od razu i w całości odliczyć stratę. Mamy 5 lat na rozliczenie straty danego roku, w kwocie na jeden rok do rozliczenia nie wyższej niż 50% kwoty straty. Oznacza to, że możemy nic nie rozliczać, tylko trochę, kawałek, albo maksimum tj. 50%. Od nas zależy w jakim stopniu chcemy odliczenia.

Jest to dosyć praktyczne podejście, bo umożliwia odliczenie tylko takiego „kawałka” straty który zmniejszy nam zaliczkę do zera (np. będzie to 30% kwoty straty), a pozostała kwota może posłużyć w przyszłości do zmniejszenia podatku dochodowego. Kto wie, czy w następnych kolejnych latach nie będziemy cieszyć się takim dochodem, że każda obniżka podstawy opodatkowania nie będzie na wagę złota…

Jest jeszcze inna istotna zasada, o której należy pamiętać i która z punktu widzenia bieżących płatności jest najważniejsza. Rozliczenie straty możemy wykorzystać już przy obliczaniu zaliczki na podatek dochodowy. Nie musimy czekać do zeznania rocznego tak jak np. w przypadku ulg podatkowych. Przydającą w danym roku kwotę straty możliwą do odliczenia mamy prawo zacząć  uwzględniać w obliczaniu zaliczki na podatek dochodowy w dowolnym momencie w roku. Możemy również w trakcie roku nie uwzględniać tej wartości i wykonać to dopiero na zeznaniu rocznym.

I jak zwykle na koniec, przepis ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (pdof), w brzmieniu aktualnym na dzień 9 maja 2012.

Art. 9. 2. Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

3. O wysokość straty ze źródła przychodów, poniesionej w roku podatkowym, można obniżyć dochód uzyskany z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% kwoty tej straty.



Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


4 − = jeden

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Przeczytaj poprzedni wpis:
Jak obliczyć zaliczkę na podatek dochodowy? (2) – kilka kwestii praktycznych

Wiemy już,  jak obliczyć zaliczkę na podatek dochodowy. Dla przypomnienia, formuła obliczenia podatku dochodowego z działalności gospodarczej wygląda następująco: 1....

Zamknij